مانده ام حیران وسرگردان در کار زندگی
کین چه سودایی است در بازار زندگی
دیدم به چشم خویشتن کان یار یکرنگ من
جام خفت کرده به تن جیره خوار زندگی
در پس چهره مکاراو گشته پنهان افکار او
این سیره رفتاراو در سازو کار زندگی
کس نداند این چرا رسم تذویر شد روا
دین ببازد پیرباتدبیرما در قمار زندگی
کیسه حقه بدوخت جام حقیقت بفروخت
مسجد ومیخانه بسوخت غرغه در نار زندگی
زمستان ۸۶: ایلام|
من له هه جرد په ریشانم سوز عیشقد هاله گیانم وه سه ر نیه چو گوره ده لم بارانی ئه سر ها له بانم امرو ده ردم درمان به که یا فه کری وحاله مان به که یا به کوشه م یا به کی ش ای ده سه جوره له شانم رحمی بی که وحالی مه آگه ر نی یه له مالی مه ای چواره که نایدس له بانی دو اه مرو بوی وه زه والی مه اویشی به چو اویشم وچم اویشی بیا تیه م وسه ر تو سه ر له مه شیوانیه او به سیته بالی مه اوزولفی شو په شیوده اوخالی بانی لیوده قوله وه لیم شیوانگه ای خولکی شیواشیوده او چوی بی سورمه مسه اودو اوسای ته ر ده سه اگریگ خه س له ای جه سه او نازی ده ل فریوده واو زولفی ناوی شانیگه وسورمیگی ناوی سورمانیگه واو زه رده خوه ری سه ردی سوه ده عاله م په ل داو وه شانیگه او دو بیژانگی چوی نیشته ره او دو که مانی سه که نده ره او قمچی چاوی خه فتیگه به نی جه رگم دا ریزانیگه ئیلام :زمسانی ۸۶ |
کاری بیکه که یاری له وکاره گیان وه سه ر نه و
آ گه ر نه چو له مالی له ی شاره ده ر وده ر نه و
مه ردی بوی چوی مه ردی شیوه حیدر بوه ی وه کار
شاری به کی له و شاره ره ضای خودا وه ده ر نه و
باری به نی گه ر جاری او باره نیان له شانید
نفرین نه که ی له عالم او باره وه دردی سه رنه و
روژی اه گه ر گو نوژی دای له شانی فه قیری
ده رزی به کوت له رانه ت له او درده بی خه وه ر نه و
ری یگ به چو ریواری نیشانیگ له وره داشتو
سه ریگ نه تاش وبی آو او سه ره دی وه سه ر نه و
بذری به پاش که داری له او بذره سه ر ده راری
به ری رحمت به گری اه رای ولات نه ود وه شه ر
جاری اه گه ر نه هاری تو بوید او کوری ژاری
خدا هاله بانی سه ر ته نیا تو وه نان خوه ر نه و
اه گه ر تو ته رکی نان که ی مه جید وشو مه کان که ی
شامید سه ر له نه ماز بو سه حر له توخه وه ر نه و
هه ر سال به چی و ه کاوه شو او روژ له که جاوه
یه ی رکعتی نه ماز د له عومری نوح کم ته ر نه و
زوری بویژی وه موری یا فه قیری لید به توری
یا ظلم به کی له که سی او که سه له تو وه سه ر نه و
فه ردا روژه ی قه یامه ت تو مه ینی او نه دامه ت
یه ک صه د ساله عه باده ت ساتی اه راد مه فه ر نه و
هانای هام سه ران گه ل آراوه مه
دیده م هات وه گه ل گه ل آراوه مه
دیوه شه و تاوه سو مه کان نه که ردم
قوقوی بایه قوش بوی وه هاو ده دم
قاسوی که ل که ن و ه باوانی دوس
ده رمانی ده ر دم ها داوانی دوس
امرو لیلی هات وه ای یانه وه
سه ر که شی لیم کرد وه ی ویانه وه
چاوی که فت وه لیم دا وه سینه وه
دو دور له گونای جیا بیونه وه (دانه گوهر)
ده س به رد او واز کرد گوشه ی که ساری
که ساری وینه ی بوخچه ئه طاری
مه رحه می ئه طار مالا وه دیده م
مالا واو دیده ی شه و خاو نه دیده م
ده ردم ساکن بوی خاو که فت له چاوم
کاشکای او خاوه بیا آخر خاوم
دیده ی له لای دوس شه و به چو وه خاو
له کاه سه ده رای هه رگه ز خاسه و نو
هانای هام سه ران دیده م که ری ده رد
یه ی شه و تا وه سو عین الحه قم که رد
هانای هام سه ران دیده م که ری ده رد
سه ر او سه رینای سه رینم نه و ه رد
امرو له لی هات و ه ی ویانه وه (بهانه )
وه سه نگی گول گشت هات وه ی یانه وه(بهانه)
دا وه سینه وه ده ر به چو گیانم
من له تو بیشتر که ری فه قانم
ده س برد او وه ر قاو خفتانی گول نار
در آورد ده جیو تو تیای عه تار
و پنجه عه دو ده ری کرده وه
مالان ودیده م خاوم به رده وه
مالان ودیده م په ری عیش او ژان
او سا کوتا کرد دیده م له فه قان
اللهی نه سه ر توام نه سه لامه ت